Od Seaborne

Spadałem... Nagle poczułem okropny ból na plecach. Po chwili przybiegła Kona we łzach. 

- Sea! - krzyknęła

- Żyje... Żyje... - wymamrotałem

I nagle... Konana... ona mnie przytuliła?! .-.

Jakoś zawlekli mnie do obozu. Z opatrzonym skrzydłem, ranami i łapą usiadłem na dworze.

--------Tydzień później-----------

Wróciłem do siebie. Chodziłem już normalnie, lekko utykałem i nie mogłem latać. Unikałem Konany od dłuższego czasu. W końcu mnie złapała.

- Sea, ty ode mnie uciekasz?!

- Nie...no...bo... - Ehh... co tu gadać...- No... Tak...

- Czemu???

- No... chodzi o Something.... W tedy nad urwiskiem, pomogła mi. Zanim przybiegłaś... No ona chce żebym ci coś powiedział, ale ja nie wiem czy sam chcę...

- Mhm... Ale co?

- Bo... ja... znaczy ona... ja... - nie umiałem tego wydusić 

Dobra... Przyznaję... Lubie ją, nawet bardzo, ale nie moge jej tego... powiedzieć.

- Ehh... nie ważne... - odszedłem

Nie miałem odwagi jej tego...

<Konana?>